Een rustplek voordat het te laat is
Daar zit ze dan. Op de eerste rij bij de Rotterdamse talkshow “Geen Woorden Maar Daken”.
Op het podium praten talkhost Wilfried de Jong, ds. Martijn van Leerdam en een aantal
lijsttrekkers over wonen, dakloosheid en oplossingen. Maar mijn blik wordt steeds weer naar
haar getrokken.
De vrouw op de eerste rij.
Ze is ervaringsdeskundige. Niet omdat ze dat ooit wilde worden, maar omdat het haar
overkwam.
Ooit werkte ze bij de gemeente Rotterdam. In haar werk hielp ze mensen die vastliepen.
Mensen die steun nodig hadden om hun leven weer op de rit te krijgen. Totdat ze zelf haar
huis verloor.
Hulp kreeg ze niet. Ze was immers zelfredzaam.
In het begin leek dat misschien ook zo. Ze sliep tijdelijk bij vrienden en kennissen op de
bank. Maar zo’n oplossing houdt nooit lang stand. Mensen hebben hun eigen leven, hun
eigen ruimte. En langzaam maar zeker begonnen de problemen zich op te stapelen.
Uiteindelijk raakte ze ook haar baan kwijt.
En zo belandde ze op straat.
Daar was ze niet langer zelfredzaam. Soms vond ze een plek in de opvang, soms niet. Maar
echt veilig was het nergens. Niet op straat, niet in de opvang, en zelfs niet wanneer iemand
haar onderdak aanbood. Want vaak – bijna altijd – werd er iets voor terug verwacht.
Pas zeven jaar nadat ze haar huis verloor, kreeg ze weer een woning toegewezen. Ze kreeg
weer een deur die op slot kon. Een plek waar ze veilig was. Een plek waar weer ruimte
kwam voor iets wat lange tijd ontbrak: hoop.
Hoop op een toekomst.
Het woord zelfredzaam klinkt mooi, maar in de praktijk werkt het vaak niet zo. Ja, mensen
redden zich soms nog een tijdje. Maar als er geen hulp komt, vallen ze uiteindelijk hard. Zo
hard dat ze er zelf niet meer uitkomen.
Terwijl het soms zo weinig hoeft te zijn.
Een beetje hulp, op het juiste moment, kan voorkomen dat iemand volledig uitvalt. Het kan
voorkomen dat iemand jarenlang op straat belandt. Het kan ervoor zorgen dat iemand zijn of
haar leven weer kan oppakken.
Daar wil De Rustplek aan bijdragen.
De Rustplek biedt een tijdelijke logeerplek voor mensen die dreigen vast te lopen. Een plek
waar ze tot rust kunnen komen. Waar ze samen met hun begeleider kunnen zoeken naar
een duurzame oplossing. Een kleine tussenstap die kan voorkomen dat iemand letterlijk aan
de grond raakt.
Zo voorkomen we dat mensen zeven jaar nodig hebben om weer op te krabbelen.
Maar dat kunnen we niet alleen.
We hebben de overheid nodig, maar ook onze medeburgers. Mensen met een gastvrij hart
die tijdelijk een kamer in hun huis beschikbaar willen stellen. Mensen die willen helpen met
intakegesprekken of het begeleiden van gastplekken. En mensen die het voortouw willen
nemen in een kerngroep, zodat anderen hun bijdrage kunnen leveren.
Op dit moment zijn we bezig om nieuwe initiatieven op te starten in Rotterdam (010) en
Twente. Natuurlijk hopen we dat De Rustplek uiteindelijk door heel Nederland te vinden zal
zijn.
Wil jij meehelpen in Rotterdam, Twente, bij één van onze bestaande locaties of ergens
anders in Nederland? Neem dan gerust contact met ons op. Gewoon om te ontdekken of De
Rustplek iets voor jou is.
Met de vrouw op de eerste rij in Rotterdam is het uiteindelijk goed gekomen. Maar het
duurde wel zeven jaar, vol onzekerheid en gevaarlijke situaties.
Dat gunnen we onze medeburgers toch niet.
#economischedakloos #bankslaper #zelfredzaam #ikredhetnietmeer